GDA 3 moet bij zichzelf te rade gaan of je wel met zo’n instelling het veld in kan en mag gaan. Het was voor de zoveelste keer een schitterende dag voor een lekker potje voetbal. Na een prima opkomst van de training de woensdag ervoor (4 man) stonden er weer 11 man in het veld. Soms met een pijntje maar dat mag geen excuus zijn om achteraf van dit team te verliezen.

Het eerste fluitsignaal van de 1ste scheidsrechter klonk nog in ieders oren en Zami 3 stond al met 1 – 0 achter. Je zou toch denken het is halfdrie, wakker zouden we toch moeten zijn. Maar helaas. De Zami mocht dan ook van geluk spreken dat we niet binnen 10 min met een nulletje of 4 achter kwamen te staan. Niet dat SVH zo goed was maar de Zami heel erg bedroevend slecht.

Denk last van hoogmoedswaanzin. Wat wil je 2 gespeeld 6 punten.

De eerste degelijke aanval van de Zami daarentegen was wel gelijk raak. Een goede voorzet werd netje binnen gewerkt door Jeffrey. GDA kwam niet in de wedstrijd en SVH liep dan ook uit naar een 3 – 1 voorsprong. Eindelijk ging GDA de bal rondspelen en kwam het rustige en bekende spelletje terug bij de Zami. Dit resulteerde in verschrikkelijk veel kansen voor GDA, maar er werd jammerlijk gemist.

Heeft alles te maken met de instelling hoe we het veld zijn ingegaan. Toch was daar dan de 3 – 2. Bep nam na een goede vrije trap van Ronald de bal vol op z’n pantoffel.

Helaas moest Tommy het veld verlaten vanwege deze vrije trap. Hij werd schandelijk nageschopt en kwam verkeerd op z’n schouder terrecht. Vlak voor rust kreeg de Zami ook nog een penalty na een optelsom van diverse overtredingen. Barry nam deze feilloos 3 – 3. Hiervoor creëerde de Zami al een dozijn aan kansen. Telkens vonden we de prima keeper van SVH op onze weg.

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen. Deze uitdrukking geldt niet voor de zami. De scheidsrechter was nog niet uitgefloten voor de aftrap van SVH en het was 4 – 3. Tevens ook de ruststand.

 

De blessuregolf hield niet op. Onze keeper Ton moest in de rust afhaken met een bovenbeen blessure. Sorge nam de tweede helft z’n taken waar. Wat hij niet onverdienstelijk deed.

Nadat scheidsrechter 2 had gefloten voor de 2e helft begonnen we wat beter. Maar echte kansen kregen we niet meer. We liepen ons stuk op de keeper en de scheidsrechters nr. 2 en 3.

SVH wilde wel heel graag winnen. De moed schoot in onze schoenen en SVH liep de laatste 10 min. uit naar een 5 – 3 en 6 – 3.

Gelukkig verontschuldigde scheidsrechter nr 1 zich nog voor z’n slechte optreden.

 

De 3e helft begonnen we wel goed en gretig. Na toch nog even een goede discussie over de wedstrijd hoop ik maar dat we zaterdag iets goed gaan maken. Scheveningen is toch iets anders dan SVH.

< Vorige		Volgende >