Trainingskamp 2010 Val Thorens

Het nieuwe jaar was net geen dag oud of een groepje van tien ZAMI's waren op weg naar het jaarlijkse trainingskamp in Val Thorens. De gehuurde Vito en geleende Q7 (onwijs bedankt Michel, volgend jaar beter!) waren geprepareerd voor de reis en vertrokken rond half 12, na iedereen opgehaald te hebben, richting de snelweg. Na stops in Luxemburg (goedkope sigaretten) en Frankrijk, werd de eindbestemming rond een uur of 10 bereikt.

Na het strekken van de benen, uitladen van de auto's, omkleden en huren van de benodigde spullen werd de piste bestegen. Voor twee van de drie nieuwelingen was het de eerste keer dat ze een echte piste met hun snowboard bestegen en dat was merkbaar! In een lekkere sneeuwbui werd er geboard naar de lift om een eerste mooie route te gaan volbrengen. Eenmaal boven gekomen, werd er van een ijskoude kermis thuisgekomen. Het sneeuwde flink, waaide goed en de kou ging door alles heen. Kortom, een ideale vuurdoop van het trainingskamp! Eenmaal beneden gekomen werd er besloten om het voor deze dag qua boarden zo te laten en maar even een drankje te gaan doen in de apres-ski wereld. Er werd begonnen bij een cafeetje waar vaker werd gekomen en wat bleek: de geboorte van de stamkroeg van 2010! Met de lieftallige dames Astrid, Sylvie, Marianne en Eline achter de bar kon de avond niet meer stuk...alhoewel, om 9 uur werd er huiswaarts gekeerd en bleken alleen Mark (verder: Autist) en Barry (verder: Band) nog in staat om even een uurtje te gaan. De rest bleef verslagen (door de drank uiteraard) achter en besloot het hogerop (in bed) te zoeken.

Na een welverdiende nachtrust werden de ZAMI's rond 10-en op de piste verwacht en na een zalig ontbijtje (Robin (verder: Bassie) vond het nodig om om 3 uur in de nacht een ei te bakken) was iedereen zo rond half 11 klaar om te gaan! De hele dag was het droog, bewolkt en dus een best lastig zicht. Al met al een lekkere dag vol vallen en opstaan (O, sorry dat gold alleen voor Maurice (verder: Junior) en Kevin (verder: Hightower))! Daarna werd er een lekkere pasta genuttigd alvorens er naar de stamkroeg (Le Monde) werd gelopen. Daar werd weer een mooie avond beleefd, maar deze werd afgesloten bij de beste band van Frankrijk, namelijk de huisband van Malaysia!



De maandag was weer een dag van nieuwe kansen en deze werden door het weer onderstreept, want het weer was goed! Er werd veel geboard en door sommigen eindeloos door gevallen...maar, die gasten komen er wel! Gezellige avond in de stamkroeg zoals alle andere avonden het geval was.
Soms was het zo gezellig, dat mensen het huis afbraken...nou ja, in ieder geval bijna hun eigen rug. Bassie houdt wel van gezelligheid en vond het zo gezellig dat hij een vreugdesprong over de banken met zijn rug op de tafel terechtkwam en vervolgens in lachen uitbarstte, niks aan de hand dus! Totdat Roos het nodig vond om zijn kapsel te veranderen en overging op een donkerkleurig kapsel van Nutella. Toen ging het lachen om in huilend lachen en was de avond weer compleet!



Wat nachtrust betreft was er ook niet zoveel aan de hand tot halverwege de week. Af en toe wel die luidruchtige Autist of gelach, maar verder bleef het geluidsoverlast achterwege. Oke oke, Junior besloot dat het wel welletjes was met dat lelijke servies en besloot gewoon de onderste lade van de vaatwasser er met een ruk uit te trekken...missie was echter wel mislukt, want het servies lag door de hele kamer alleen niet kapot!



Boarden ging verder goed, lekker weer, goede pistes en voor de beginnelingen valt het steeds zwaarder uit met al die smakkers. Maar bikkels dat ze zijn, ze gaan keihard door, zeker in de avonden. De donderdag was qua boarden misschien wel het meest zwaar, al spreekt deze Tower Bridge (sommige vrouwen...) voor zichzelf!

Maar al met al was de donderdag mijn mooiste dag, aangezien ik de liefde van mijn leven heb ontmoet. Het spijt me, maar ik ga toch een beetje mijn vrouwelijke kant tonen....want wat is HotShot toch een lekker geil shotje!



Sterker nog, ik was niet de enige, want na het kennismaken met deze kleine rakker bij cafe 360 op de piste, zijn er enkele verslavingen opgetreden. En dus kwam het zover dat de avond bij Le Monde veel HotShot bevatte en sommigen dachten dat hun bed in de Veronica bar stond!?!

Op de een na laatste dag was het weer niet om over naar huis te schrijven, laat staan de toestand van sommigen!



Maar zo tegen de laatste avond aan wordt iedereen rustig aan weer fit en was het tijd om met onze nieuwe grote kleine vriend HotShot af te sluiten. En zo kwam het dan zover dat na de laatste, al dan niet alcoholische, nuttigingen het einde van dit trainingskamp was aangebroken.

Ik vond het een mooi kamp, zo mogen ze wel vaker gasten! In het bijzonder natuurlijk nog een paar bedankjes voor Ruud, Bassie, Cuijk en Roos. Cuijk en Roos voor hun huishoudelijke zorgen voor een stel varkens, Bassie voor de goede maaltijden en Ruud voor de hele trip. Jongens, bedankt!

Groet,
Hightower